tag:blogger.com,1999:blog-56149702011-07-31T12:41:39.411+04:30weblogپريساnoreply@blogger.comBlogger2321100tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-14520641845860922952011-04-05T16:07:00.004+04:302011-04-05T16:08:03.795+04:30

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 <!--[endif]--><!--[if gte mso 9]>

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-21519935389301230362010-09-17T20:40:00.000+04:302010-09-17T20:40:24.946+04:30

پدیده ی منحطی به نام ف.ی.س.ب.و.ک. چند روز پیش تلویزیون اعلام کرد که طبق بررسیهای به عمل اومده، سایت ف.ی.س.ب.و.ک. به عنوان سایتی که موجب اتلاف وقت مردم و فلان و فلان ... میشه، معرفی شده و بعضی افراد در طول روز چند ساعت از وقتشون رو در این سایت بیهوده مصرف می کنن و ... فقط خواستم بگم خانومها و آقایون بررسی به عمل آور! من کلی از دوستای از دبستان به این طرفم رو که خیلی وقت بود ازشون خبر نداشتم، از

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-48314805641308189612010-04-27T20:15:00.003+04:302010-04-27T20:30:47.432+04:30

دقیقا یک ماه از برگشتنمون می گذره؛ نمی خوام سفرنامه بنویسم، فقط بعضی چیزهایی که تو این سفر ده روزه به نظرم جالب اومد برای قسمت کردن میذارم این جا : وین یک شهر خیلی آروم، تمیز و با نظم و ترتیبه؛ یعنی دقیقا هرچیزی درست همون جایی قرار گرفته که باید باشه، از آدم ها بگیر تا درخت هایی که در سطح شهر سبز شده ن!این جا کلیسای سنت استفانه، یکی از بزرگ ترین و معروف ترین کلیساهای این شهر. وقتی داشتیم می

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-86403846264236614412010-04-06T18:44:00.008+04:302010-04-06T19:00:06.854+04:30

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />سال هشتاد و هشت گذشت، از اولش هم عدد این سال مثل دوتا شاخ بود و تا آخر سال هم انقدر شاخمون زد که ...نمیشه مثل هر سال گفت خب امسال هم که تموم شد، و جست زد در سال نوشده .تخم­مرغ هم که رنگ نکردم امسال، یعنی نبودیم و وقتی هم که برگشتیم دیگه همه هفت­سینشون رو جمع کرده بودن، اما حالا شاید یه کارهایی بکنم، ببینم حوصله دارم یا نه

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-710081541382820182010-03-15T14:54:00.001+03:302010-03-15T14:58:14.201+03:30

داریم میریم یه جای نسبتا دور؛ جایی که کسی ما رو نمیشناسه، اما برمی گردیم!سال نو هم مبارک پیشاپیش!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-27098367130267759542010-01-16T19:15:00.001+03:302010-01-16T19:22:25.613+03:30

خیلی خوشم اومد از این!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-19654103023756407122009-12-15T18:36:00.001+03:302009-12-15T18:40:10.841+03:30

توی خیابون راه میرم و فکر می­کنم به این که امروز یه پست جدید بزنم، که راجع به گلدون گیاه گل­کلمی بگم که یه روز که از بیرون برگشتیم خونه، پشت در خونه­مون بود و بعد فهمیدیم مدیر جدید ساختمون برای همه­ی واحدها یکی یک عدد از اینا خریده و من چقدر خوشحال شدم از داشتنش و تو فکر اینم که یه گلدون خوب و قشنگ براش دست و پا کنم، که از هیجان روزی بگم که یکی از آرزوهای کوچولوم برآورده شد و به بهانه­ی پیدا کردن

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-3128516293843182882009-11-14T19:01:00.001+03:302009-11-14T19:06:10.589+03:30

زیر پوست سی­سالگی<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />به قول خیلی­ها آدم تا وقتی سنش خیلی کوچکتر از عدد بالاست، فکر می­کند ســـــــــــــــــــــــــــــــــی­سالگی عجب عدد گنده و باعظمتی­ست! فکر می­کند چقدر مهم و خارق­العاده باید شده باشد تا آن روز و ...راستش را بخواهید تا یک هفته قبل از تولدم، با خودم قرار گذاشته بودم آن روز را بمانم خانه، تا هروقت که

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-91233816523814883982009-10-25T19:18:00.004+03:302009-10-25T19:27:25.343+03:30

یک بسته­ چیپس خلالی گذاشته­م جلوم و خرچ و خرچ از محتویاتش می­خورم، بی­جهت گرسنمه و انقدر با عجله می­خورم که مدام باید یه سریشون رو از لابلای کی­بورد در بیارم. هزارتا صفحه­ی اینترنتی باز کرده­م. دلم یه چیز آروم می­خواد. تصمیم می­گیرم یه چیزی گوش بدم؛ بدون این که چراغ اون اتاق رو روشن کنم از تو تاریکی و شانسی یه سی­دی برمی­دارم.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-41188957516251602022009-10-03T19:37:00.011+03:302009-10-03T20:05:10.241+03:30

به آرشیو وبلاگم نگاه می­کنم؛ دو ماه و اندی­ست که چیزی ننوشته­م؛ به این فکر می­کنم که چه اتفاقات مهم غیر س.ی.ا.س.ی! در این مدت افتاده که ازشان نگفته­م و اصلا چقدر مهم هستند این اتفاقات که این­جا نوشته و خوانده شوند و به قول فرنگی­ها worth reading باشند!<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />هرچه فکر می­کنم، آخرش می­گویم : "خب، که چی؟!"اما با همه­ی این تفاسیر ..

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-14824582995440716632009-07-27T17:41:00.002+04:302009-07-27T18:15:21.455+04:30

- ببار ای بــــــــــــــارون بباربا دلم گریه کن خون ببار ......مـــــاه­و دادن به شب­های تار(از آلبوم شب، سکوت، کویر – شجریان)- دیگه ده مثل قدیـم نیست که از آب دُر می­گرفتباغاش انگار باهارا از شکـــــــــــوفه گُر می­گرفت:آب به چشمه! حالا رعیت سرِ آب خـــــون می­کنهواسه چار چیکه­ی آب، چل تا رو بی­جـون می­کنه.امروز نهمین سالمرگ شاملو بود.- همین.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-57918821848153805802009-06-22T12:24:00.000+04:302009-06-22T12:28:14.119+04:30

با من بیابا من به آن ستاره بیابه آن ستاره بیا که هزاران سال از انجماد خاک و مقیاس­های پوچ زمین دور استو هیچ­کس در آن­جا از روشنی نمی­ترسدمن در جزیره­های شناور به روی آب نفس می­کشممن در جستجوی قطعه­ای از آسمان پهناور هستم که از تراکم اندیشه­های پست تهی باشدفروغ فرخزادصفحه­ی تیرماه تقویم اردشیر رستمی

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-36432620065004769422009-05-27T16:39:00.006+04:302009-05-27T16:57:56.847+04:30

این دفعه محض تنوع به جای اون وبلاگ، این جا میگذارمشون!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-50240554989388371142009-05-16T18:22:00.000+04:302009-05-16T18:26:19.292+04:30

بعضی­ها معتقدند وقتی این­همه کتابفروشی و شهرکتاب خلوت و تر و تمیز و ... وجود دارد، چرا آدم باید به خودش زحمت بدهد و برود نمایشگاه کتاب و همه­ش نگران باشد که مثلا آیا جای پارک مناسب پیدا می­کنم یا نه؟ آیا در شلوغی و ازدحام مردم له می­شوم یا نه؟ آیا غرفه­هایی را که می­خواهم و کتاب­هایی را که دلم می­خواهد بخرم، به راحتی پیدا می­کنم یا نه؟! و هزارجور اما و اگر دیگر!من هم دوسال گذشته را به خاطر تغییر

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-53636364456742228302009-04-26T17:20:00.005+04:302009-04-26T18:23:34.593+04:30

کابوسوقتی جنگ بود و من بچه­ای بیش نبودم، هر از گاهی یه خواب تکراری داشتم که از این قرار بود :ما توی خونه نشسته بودیم که یهو صدای در میومد؛ در واقع صدای این که یکی بخواد به زور در رو باز کنه و بیاد تو! و جالب این بود که توی این صحنه، همه­ی ما میخکوب می­شدیم و هیچ کدوممون از جاش تکون نمی­خورد و هیچ تلاشی نمی­کرد که مانع از این اتفاق بشه! به عبارتی، اون آدمِ پشت در اونقدر نیروی ترس به ما القا می­کرد

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-29346457856559058112009-04-13T16:01:00.008+04:302009-04-13T16:27:03.229+04:30

نمی­دونم چند نفر تئاتر حسن و خانوم حنا که در واقع نسخه­ی ایرانی­شده­ی جک و لوبیای سحرآمیز بود رو دیدن یا نوارقصه­ش رو گوش کردن؛ اما این تئاتر یه بخش بانمک و به یادموندنی از بچه­گی من به عنوان یه کودک دهه­ی شصتی محسوب میشه، به همراه کاست­های داستان­های دیگه­ای مثل آلیس در سرزمین عجایب، جن پینه­دوز، تیزچنگال ماهیچه­دوست، علیمردان­خان، دل موش پوست پلنگ، خاله­سوسکه و ...خب، حالا اگه به جای من بودین و

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-46998373786482468882009-03-17T19:40:00.004+03:302009-03-17T19:54:11.533+03:30

... خب باید بگویم که ما امسال هم داریم می­رویم؛ هول­هول، بدون خداحافظی درست درمان و حتی بدون خانه­تکانی! این دو هفته­ی آخر اسفند انگار که همه­اش روی دور تند گذشت بر ما! و حالا ما دوباره داریم می­رویم...می­توانستم به جای نوشتن این خطوط، گوشی تلفن را بردارم و از دوستانی که هفته­هاست قرار است ببینمشان و نمی­شود عذرخواهی کنم، بعد خداحافظی و سایر قضایا، اما آنقدر ازشان بی­خبر بوده­ام که باید با

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-28012830996150771562009-02-14T18:07:00.002+03:302009-02-14T18:30:26.774+03:30

آیا ما مردم مضحکی هستیم؟! امروز روز ولنتاین است؛ ما در این روز راه به راه به یکدیگر اس ام اس(چقدر از واژه­ی پیامک بدم میاد!) ­های حاوی عشق و بوسه و آغوش گرم و خرس­های نرم می­فرستیم و شاد می­شویم، از صد روز قبل دو سوم مغازه­ها و مراکز خرید شهرمان را ویترین­هایی با احجام سرخ رنگ پر می­کنند و حتی خیابان­هایمان در این روز پر ترافیک­تر می­شود و ...اما یکی دو روز بعد ما شروع می­کنیم به فوروارد کردن

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1214190808946530802009-01-16T17:08:00.003+03:302009-01-16T17:24:00.428+03:30

+ بعضی وقت­ها فکر می­کنم به کتاب­های نخونده، فیلم­های ندیده، کنسرت­های نرفته، علم­های نیاموخته، تفریحات انجام نداده، هنرهای یادنگرفته و ...به این که کدوم­هاش رو می­تونستم تجربه کنم و نکردم و کدوم­ها رو نمی­تونستم یا شاید حتی هیچ­وقت نتونم که انجام بدم؛ حالا به دلایل مختلفی که در کل میشه محدودیت­های انسانی یا اجتماعی یا ...داشتم برای کاری، عناوین چندتا خبرنامه­ی مربوط به یک سایت رو می­خوندم که

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-77478948245973738352008-12-23T17:56:00.001+03:302008-12-23T18:19:50.211+03:30

در تهران باران می­بارد، شاید هم یک جاهایی برف، بعضی جاها هم شاید فقط آسمان گرفته و طوسی باشد. مادرها شال­گردن­های بچه­ها را سفت می­کنند، مردها سر زودتر سوار شدن به تاکسی با هم بحث می­کنند. دخترها و پسرها دست در دست هم قدم می­زنند یا توی کافه­ها قهوه و کیک می­خورند. پیرزن­ها و پیرمردها مراقبند زمین نخورند، چون اگر دست و پایشان در این سن و سال بشکند، به قول مادربزرگم دیگر درست بشو نیست که نیست.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-89992918470896310332008-11-27T13:54:00.005+03:302008-11-27T14:19:39.686+03:30

و بدین ترتیب ژوژمان این ترم هم انجام شد!دو نمونه از کارهام :با سپاس ویژه از مونا به خاطر همیاری در امر پاسپارتو!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-83318570166720173812008-11-16T18:28:00.002+03:302008-11-16T18:37:38.469+03:30

1- هفته­ی پیش تولدم بود؛ که نتیجه­ش یک عالم هدیه­های خوب خوب و کلی تبریکات دور و نزدیک بود که گیرم اومد :از قلم نوری و شال و عطر و ظرف و شمع و نمکدون سگی بگیر تا یه جفت گلدون سفید قشنگ و یه تبریک از طرف یه هم­دانشگاهی قدیمی! گیریم که از Alertهای یاهو360 یا هر سایت اینجوری دیگه­ای فهمیده باشه تولدته و بهت تبریک بگه!2- دو تا کتاب خوندم که هر دو رو خیلی دوست داشتم :اول یه مجموعه داستان به نام "

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-59387682067174548872008-10-24T17:30:00.003+03:302008-10-24T17:45:54.150+03:30

تا قبل از این که ترم جدید شروع بشه من هم مثل خیلی­ها فکر می­کردم رنگ­های اصلی، قرمز، سبز و آبی هستن؛ اما حالا بر من معلوم شده که این سه رنگ، نه اون رنگ­ها بلکه زرد و سایان و ماژنتا هستن. اون سه­تای اول، در واقع سه رنگ اصلی نوری محسوب میشن و دسته­ی دوم سه رنگ اصلی­ جسمی!رنگ­ها رو با نسبت­های مختلف مخلوط می­کنم و کلی رنگ متفاوت و خوشمزه درست می­کنم. شب وقتی کارم تموم میشه و پالت رو می­شورم،

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-64442967301387123562008-10-17T18:10:00.001+03:302008-10-17T18:32:43.634+03:30

بین این همه روزهای شلوغ که تند و تند میان و میرن، دیدن چندتا دوست قدیمی تو عصر یه روز پاییزی تو یه جای دنج (البته نسبتا دنج!) و حرف زدن و خندیدن و بلند بلند یاد خاطرات گذشته کردن، حتی اگه فقط برای دو سه ساعت باشه، اونهم بعد دو سال! کلی می­چسبه و انرژی میده بهت! این وسط جای مریم که اونور کره­ی زمینه و نازلی که تازه مامان شده و سرش حسابی شلوغه، واقعا خالی بود. نگار جان دستت درد نکنه که دوهفته­ای

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-74003588040056478962008-09-11T13:36:00.007+04:302008-09-11T14:16:22.878+04:30

ماجراهای من و کلاژموضوع کارم رو یکی از عکسهایی که پیام دو ماه پیش وقتی رفته­بودیم شیراز گرفته بود، انتخاب کردم؛ یعنی عکس پایین : دادم زدنش روی بوم، وقتی بزرگ شد و رفت روی بوم، انقدر ازش خوشم اومده بود که دلم نمی­خواست هیچ کاری روش انجام بدم!سعی کردم المان­های خوبی پیدا کنم و این وسط کلی پیاده شدم!!! (با وجود این که بخشی از ابزار کار رو از مونا قرض کرده بودم!)اما خب همیشه اون چیزی که توی سر آدمه،

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-14137170234556776362008-08-21T17:33:00.000+04:302008-08-21T17:36:25.013+04:30

اومدم از خودم تعریف کنم و برم!امروز نه تنها تمام کارهام تیک گرفت، بلکه استاد برای اولین بار در طول این هفت جلسه به یک نفر "آفرین" و "خیلی خوبه" گفت که اون هم من بودم!پروژه­ی آخر ترم باید یه کار کلاژ باشه در ابعاد 50 در 70؛ تا هفته­ی دیگه برای پیدا کردن موضوع وقت داریم.الآن من به فکر اندر هستم!امضا : خاله خودپسند!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-10850467554140949342008-08-05T19:26:00.005+04:302008-08-05T20:01:19.357+04:30

راست پنج گاه!گاهی، خیلی وقت است که از دوستی خبری نداری،بعد خیلی اتفاقی در پروفایل یاهو-سیصد و شصتش می بینی که عکس یک نفره اش تبدیل شده به دو نفره و کلی خوشحال می شوی که می بینی توی عکس چقدر هم خوشحال است مثل همیشه.گاهی،در واقع، هر از گاهی ایمیلی فورواردی از یکی از همکلاسیهای دبیرستانی که حتی خیلی وقت است در دوره های دوستانه هم دیگر ندیده ایش دریافت می کنی و فکر می کنی الآن در چه حال است.بعد

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-83476947933560136892008-07-29T17:29:00.003+04:302008-07-29T17:47:29.728+04:30

می خواستم از انیمیشن های عروسکی موسسه صبا تعریف کنم اما هرچقدر اینترنت گردی کردم هیچ تصویری از کارهاشون پیدا نکردم! حتی وب سایتشون هم هنوز درست و حسابی راه اندازی نشده بود و فقط یه اینتروپیج به درد نخور داشت.حالا بگذریم! فقط می خواستم بگم خوشم میاد از نوع کارهاشون به خصوص که دیدم یکی از همکلاسیهای راهنمایی و دبیرستانم هم جزو عروسک سازها بود!ضمن گشت و گذار به این سایت برخوردم که بامزه بود. جریان

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-46052824797959446462008-07-19T12:59:00.001+04:302008-07-19T13:01:35.392+04:30

غم­انگیز است، خیلی...امروز، هر لینکی را که باز می­کنی حتما یک نوشته­ای می­بینی درباره­اشواز فردا باز هم کتابفروشی­های انقلاب پر می­شوند از پوسترها و صدای اوهمانطور که برای قیصر امین­پور و نادر ابراهیمی و ...متأسفم، خیلی خیلی خیلی زیاد...بخوانید.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-36521455344603180662008-07-14T12:44:00.004+04:302008-07-14T12:53:46.260+04:30

استادمون یه آقای نسبتا گرده که قیافه­ش یک مقدار شبیه اون سمورهای آبیه که تو کارتون پسر شجاع بودن و یه جور دُم بخصوص داشتن (شبیه راکت تنیس) و حرفه­ی اصلیشون هم سدسازی بود.خیلی راحت و خونسرد به بچه­ها میگه کارِتون افتضاحه یا مثلا خیلی پرتی بابا!من چون از قبل توسط مونا در مورد این­جور برخوردها رووووشن شده بودم، خیلی تعجب نکردم و خوشبختانه از سه تا طرحی که زدم دوتاش بدک نبود و یکیش هم نسبتا خوب بود

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-17386718610024188202008-07-07T11:56:00.000+04:302008-07-07T11:58:01.083+04:30

وقتی پنج­شنبه­ی گذشته از دانشکده­ی هنرهای زیبا بیرون میومدم،صدای روحم رو می­شنیدم که ازم تشکر می­کرد...

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1689087618837543172008-06-29T12:37:00.010+04:302008-06-29T12:56:43.465+04:30

به شباهت تصویر بالا و ظرفی که در دست آقا هخامنشی­ست دقت کنید! این هم ابرهای خوشمزه از پشت پنجره­ی هواپیما!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-47583949410856040852008-06-28T12:46:00.005+04:302008-06-28T12:58:58.462+04:30

- هفته­ی پیش شیراز بودیم که خیلی خوب بود و خوش گذشت.- تو دوره­های آزاد گرافیک دانشکده­ی هنرهای زیبا ثبت نام کردم، امیدوارم خوب باشه و راضیم کنه. کل دوره اگه درست یادم مونده باشه پنج ترمه که من تازه از پنج­شنبه­ی این هفته ترم یکم رو شروع می­کنم.- در راستای شادمانی ازبابت اون هشت کتاب یادشده، باید بگم چهارتای دیگه هم از طرف پیام دریافت کردم و یکی دیگه هم از فرودگاه شیراز خریدم و خلاصه دیگه...همین ­

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-70973837971352844442008-06-15T12:43:00.004+04:302008-06-15T12:51:32.800+04:30

جوگیرشده­گی در عصر یک روز جمعه!عصر جمعه رو دوست داشتم، چون رفتیم شهر کتاب و من صاحب هشت جلد کتاب جدید شدم!خیلی شادم از این بابت، طوری که نمی­دونم کدوم رو اول شروع کنم!وقتی اون کتاب جلد زرده رو گرفتم، این گفتمان به وقوع پیوست :پیام : !!! من می­خواستم چند روز پیش اینو برات بگیرم!من : !!! اینو؟ حالا چرا اینو؟!پیام : آخه اینی که روی جلدشه شبیه توئه!به نظرم راست میگه، نه؟ فقط لپای من انقدر گلی نیست!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-24344368130529473642008-06-10T11:32:00.000+04:302008-06-10T11:33:52.436+04:30

وبلاگی هست که فکر می­کنم یک سالی باشه که می­خونمش،لینکش کنار صفحه­م نیست و الآن هم قصد ندارم به نوشته­ش لینک بدم.نویسنده­ش دختریه تقریبا هم سن و سال خودم،تقریبا هر روز می­نویسه و نوشته­هاش رو خیلی دوست دارم.بعد از تعطیلات پنج روزه مثل همیشه صفحه­ی بلاگش رو باز کردم، اما به­روز نکرده بود.دیروز فرصت نکردم بهش سر بزنم.امروز صبح وقتی رفتم سراغش...نه، اشتباه نکنید!نه مرده بود، نه مریض شده بود و نه

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-66001987971579097112008-05-31T12:34:00.002+04:302008-05-31T12:37:55.365+04:30

چیستاناگه گفتین این چیه؟!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-18242095459447008322008-05-25T13:28:00.001+04:302008-05-25T13:30:52.343+04:30

اتفاقی که منتظرش بودم، رخ نداد.نه در آن شنبه­ی مزبور و نه حتی در شنبه­ی پس از آن.ناامید شده بودم، شاید چون همه چیز خیلی خوب به نظر می­رسید و من هم خیلی امیدوارانه پیش رفته بودم، اما خب یک جمله­ی کلیشه­ای هست که می­گوید: همیشه، همه چیز، آن­طور که می­خواهیم نمی­شود!همه­ش به خانه­ای فکر می­کنم که پارسال دیده بودیم و چقدر هم پسندیده بودیمش، اما چون خود مالک، خانه­ی مورد نظرش را پیدا نکرد، از فروش

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-54999228276390645412008-05-13T13:01:00.000+04:302008-05-13T13:03:04.315+04:30

منتظرم،منتظر شاید یک تغییر.فکر می­کنم،تصمیم می­گیرم،برنامه­ریزی می­کنم،شاید خسته شوم، منظورم خستگی فیزیکی­ست،اما دوست دارم این تغییر اتفاق بیفتد.دوست دارم که اتفاق بیفتد.اتفاق بیفتد،اتفاق بیفتد،اتفاق بیفتد* ...باید تا شنبه صبر کنم.فکر می­کنم ساعت­هایم را چطور پر کنم تا آن روز،یک جوری که سرم گرم باشد،که یکهو نگاه کنم و ببینم شنبه شده است و بگویم بالاخره این طور یا آن طور.امیدوارم که بگویم این طور،

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-54833872204036118862008-04-26T14:30:00.001+04:302008-04-26T14:36:19.812+04:30

ساحل خزرآباد - ساری

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-37337786014179078672008-04-08T12:15:00.007+04:302008-04-08T12:31:58.622+04:30

- موش در میان شکوفه­های گوجه- موش خیره شده به دوردست­ها- موش در میان شقایق­هااین هم از تخم مرغ امسال ما که کار مشترکی بود از من و خواهر کوچکترم.سال نو هم مبارک!*نکته­ی آموزشی :این موش در هیچ حالتی پنیر و گل توی دستش را رها نکرده، پس شما هم آرزوهایتان را رها نکنید؛ قابل توجه خودم هم!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-51816175202636915412008-03-17T09:59:00.004+03:302008-03-17T10:08:03.745+03:30

به مناسبت واپسین روزهای زمستان دی شد و بهمن گذشت،فصل صف کشیدن جلوی عابربانک­ها رسید!پی­نوشت : خوشم میاد از این سگه.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-71611858429762017902008-03-12T10:11:00.000+03:302008-03-12T10:12:08.331+03:30

دیروز موقع برگشت به خونه اصلا حوصله نداشتم، اینجا هم مثل اکثر جاهای دیگه دچار رخوت آخر ساله و من از این وضعیت واقعا رنج می­برم!داشتم تو طبقه­ی همکف با سرعت هرچه تموم می­رفتم که دیدم بچه­ها جمع شدن و یه گروه، مشغول فیلم­برداری هستن. از پشت یکی از ستون­ها به حرکتم ادامه دادم که یه وقت مزاحم کارشون نشم غافل از این که اونور ستون دیواره و دیگه دررو نداره! مجبور شدم درست در بیام جلوی اون بابایی که داشت

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-76486692344906287722008-03-04T11:32:00.003+03:302008-03-04T11:35:56.058+03:30

دو روز پیش اینجا، کمی آن طرف­تر از گوش اینجانب، نمی­دونم چندمین جلسه شورای پژوهشی دانشکده، برگزار شد.روال این جلسات لااقل در این یک و سال و اندی که من همسایه اتاق معاونت پژوهشی هستم، اینه که در ابتدا همه ساکتن یا خیلی آروم صحبت می­کنن، بعد کم­کم صداها اوج می­گیره، یکی از اون وسط دادی می­زنه، یکی دیگه سعی می­کنه نظم جلسه رو برقرار کنه، بعد چند دقیقه دوباره همه آروم میشن، بوی میوه (البته بنا به این

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-21324796899898781902008-02-25T12:09:00.003+03:302008-02-25T12:16:12.278+03:30

توی اتاق بوی خونه ­تکونی میاد.آقای خدمه­ی دانشگاه همین چند دقیقه پیش تمامش رو تمیز کرد.نمی­دونم چرا عذاب وجدان می­گیرم وقتی این کار رو می­کنه، اما خب خودم هم که نمی­تونم دستمال و تی بکشم!وقتی می­گه کارش تموم شده و می­تونم برم تو،رد پاهام رو هم که روی زمین نیم خیس به جا مونده تمیز می­کنه و وجدان من­و بیشتر دچار فشار می­کنه!همین­طور که برگه­هام رو جا به جا می­کنم، در فکر چند تا زونکن جدید هم هستم

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-72589493633421702182008-02-02T12:59:00.000+03:302008-02-02T13:05:39.717+03:30

راهرو سرد بوداز کنار آزمایشگاه مدار که رد می­شدم، بوی سیم سوخته میومدآبسرد کن آب نداشتتشنه­م بوداز یه منفذ نامعلوم، سوز بدی می­زد توباید برگه­ها رو می­بردم پایینمی­خواستم برم طبقه­ی منفی یکاما آسانسور تو منفی سه نگه داشتاون پایین هنوز یه عده کار می­کردنلای تک تک در ها رو باز می­کردممامان تو یکی از اتاقها نشسته بودرفتم تودیدم یه کتاب علوم دستشهنه کهنه بود و نه نوگفت: اینو معلمتون داده که از توش

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-66706770971372879692008-01-21T12:04:00.000+03:302008-01-21T12:38:43.169+03:30

هی! باورم نمیشه! بلیت تئاتر افرا رو فراچنگ* آوردم!*به قول اون آقاهه، دکتر نمی­دونم چی­چی که کتاب "پیامبر" رو ترجمه کرده بود.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-11341387199353293962008-01-13T13:31:00.000+03:302008-01-13T13:43:48.644+03:30

خورشید خانوم آفتاب کرد،برف بعضی قسمتها رو آب کرد!خورشید خانوم!با تشکر،منتظر محبتهای بعدی شما هستیم!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-22994705368894292522008-01-01T12:36:00.000+03:302008-01-01T12:39:30.599+03:30

- کلاسهام تموم شد.به همین سادگی، به همین خوشمزگی!دلم برای بچه­ها و روان­نویس نارنجی که گزارش­کارهاشونو تصحیح می­کرد، تنگ میشه.- یکی هست که به IEEE میگه: آی تیریپی. خب آدم چی میتونه بگه؟ پانوشت: این درس فقط در ترمهای فرد ارائه میشه.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-24797450171100391872007-12-11T12:44:00.001+03:302007-12-11T12:49:03.992+03:30

آقای "ز" میگه نباید به بچه­ها رو داد و بهشون خندید یا باهاشون راحت برخورد کرد، چون اونوقت دیگه از کولت پایین نمیان! تقریبا هر چند جلسه یک بار این نکته رو یادآوری می­کنه، منم هر بار لبخند می­زنم و میگم اوهوم...اوهوم اما واقعیت اینه که من نمی­تونم باهاشون بداخلاقی کنم یا حتی گاهی به کارهای خنده­دارشون نخندم! نمی­خوام بگم بهترین هستم اما از وضع و اوضاع کلاسهام به نسبت راضیم و احساس می­کنم بچه­ها

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-85995966100958399192007-12-02T11:31:00.000+03:302007-12-02T11:39:17.432+03:30

هرآینه یکی از شادی­آورترین کارها در صبحگاهان روزهای سرد سال، گذاشتن لباسهای خانه روی شوفاژ و گرماگرم پوشیدن آن­ها پس از بازگشت به خانه است.پی­نوشت 1 : این کار را می­توانید شب­هنگام برای لباسهای بیرون نیز انجام دهید تا صبح­هنگام شاد گردید!پی­نوشت 2 : این عکس رو هم از این وبلاگ برداشتم؛ خیلی نازه!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-29048748391982204722007-11-24T13:19:00.000+03:302007-11-24T13:41:17.103+03:30

- شاید به نظر خنده­دار بیاد، اما کسی که باعث شد من پرویز تناولی رو بشناسم معلم عربی سال دوم دبیرستانمون بود! بعضی از کارهای این آقا رو خیلی دوست دارم از جمله این دست­های بالایی رو!- بیاین بریم دوسالانه­ی مجسمه سازی!- امروز یاد اون روز بارونی افتادم که با عاطفه و لیلا دم موزه قرار داشتیم و لیلا طبق معمول!!! دیر کرده بود و ما هم دماغامون یخ زده بود و چه شرشر بارونی و عاطفه هم مدام آدم آشنا می­دید

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-82700800705226189032007-11-10T14:28:00.000+03:302007-11-10T14:41:58.586+03:30

دیشب یکی از بهترین جشن تولدهای عمرم رو داشتم! ازش چیزی نمی­نویسم، چون احساس می­کنم نمی­تونه همه­ی قشنگیش رو توصیف کنه!از مریم عزیزم هم که خیلی از این جا دوره و با وجود بی­معرفتی من، باز هم مهربونه، به طور ویژه ممنونم!این هم یه عکس موبایلی از خونه­ی نارنجی!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-10709793537001930412007-10-30T11:34:00.000+03:302007-10-30T11:41:09.673+03:30

داشتم به سالهای پیش خودمان فکر می­کردم؛ به دوران شادی که در زمان دانشجویی (البته دوره­ی کارشناسی) داشتیم! به همان آز معارف که تو گفتی! به شلوار حاج آقا "ک" که رفته بود توی جورابش! به لهجه­ی کردی-انگلیسی دکتر "ص"! به نخ پلوور دکتر "ح" که همیشه آویزان بود و نمی­دانم چرا نمی­کندش؟! شاید فکر می­کرد مثل پلنگ صورتی یک وقت تا ته شکافته شود! به سوتی­های دکتر "ا" که الآن اینجا رئیس دانشکده فیزیک شده! به

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-70565028219783148972007-10-22T12:40:00.001+03:302007-10-22T12:44:54.147+03:30

این نقاشی را دوست می­دارم!کاری­ست از این خانوم.دل خودم هم نقاشی می­خواهد!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-90666852169323553572007-10-17T11:30:00.000+03:302007-10-17T11:56:18.058+03:30

روزهای یکشنبه و دوشنبه و سه­شنبه­ی این هفته، اولین جلسه از آزمایشگاهها بودن که خوشبختانه به خیر و خوشی گذشتن!تو کلاس اول 15 نفر و توی دومی وسومی هم به ترتیب 14 و 13 تا بچه­ی ترم یکی هستن که این نیمسال رو باید با هم سر کنیم!در مجموع این افراد فقط سه نفر دخترن و بقیه مشتی پسر هستن؛ یه عده قیافه­ی کاملا درسخون دارن و یه عده هم خیلی شیطونن!و اما قسمت خنده­دار ماجرا وقتیه که می­خوان صدات بزنن که مثلا

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-45230902865786542342007-09-30T12:54:00.000+03:302007-09-30T12:59:06.568+03:30

مانیتوری که تو محل کارم ازش استفاده می­کنم از این LCDهاست که دکمه Powerش، فینگر تاچه! (چه جمله­ی مزخرفی شد!)این آقاهه که به جای اون آقا مسنه جدیدا میاد اتاق رو تمیز می­­کنه در حین انجام کار دستش خورده بود به این حسگره و مانیتورو خاموش کرده بود. وقتی با قیافه­ی وحشت­زده اومد صدام کرد، فکر کردم مثلا گوشیمو از رو میز انداخته پایین و شکوندتش یا این که برگه هامو با دستمال خیس کثیف کرده یا مثلا دستگاه

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-55531954013645283012007-09-15T13:19:00.000+03:302007-09-15T13:23:40.570+03:30

هر کسی که "پرواز شماره­ی 714" از ماجراهای تن­تن و میلو رو خونده باشه، حتما این حیوون رو به خاطر میاره! راستی، ما اینجاییم! دالللللللللللی!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-14557049713442660092007-09-04T10:24:00.000+03:302007-09-04T10:38:00.848+03:30

و بدین ترتیب ما هم رفتیم سر خونه و زندگی نارنجیمون!* * طراحی کارت هم به عهده خواهر کوچیک خانوم جان بوده البت!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-79900420638987575592007-08-26T11:08:00.000+03:302007-08-26T11:18:01.059+03:30

خیلی حال کردم با این!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-80587156098906779832007-07-16T11:40:00.000+03:302007-07-16T11:45:59.458+03:30

اگه یه روز صبح اول وقت چک میل کنی و ببینی فردی به اسم عبدالجلیل خان برات friend request فرستاده، چه حسی بهت دست می­ده؟!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-42092698846567648972007-07-08T12:29:00.000+03:302007-07-08T12:38:16.365+03:30

در راستای جستن ( به ضم جیم) عکاس و فیلمبردار:یا ملت ایران هنرپیشه­های قابلی شده­اند و یا فیلمبردارها بسیار کاردرست گردیده­اند، شاید نیز هر دو!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-35394377038929557562007-06-26T18:13:00.001+03:302007-06-26T18:18:20.537+03:30

اینم پیشی خونه­ی ما که از دست خورشید خانوم، رفته تو باغچه زبر علف­ها!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-50944656321828482202007-06-17T20:50:00.000+03:302007-06-17T20:51:47.718+03:30

امروز از اون روزها بود که وقتی تو خیابون راه می­رفتم، احساس می­کردم هر آن ممکنه یه دوست قدیمی که خیلی وقته ندیدمش از پشت بزنه رو شونه­م و صدام کنه!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-43988753541113047122007-06-06T14:15:00.000+03:302007-06-06T14:40:24.384+03:30

فکر کنم باید همین­جا بگویم و بعد هم دنبالش را نگیرم، که رابرت وِینِر منم. واقعا برای خارج کردنِ خودم از جایگاه سوم شخص مفرد دلیل خوبی ندارم.....کتش را پوشید، کلاهش را به سر گذاشت و نگاهی به اطراف اتاق انداخت تا سیگار روشنی جایی نگذاشته باشد. سپس اتاقش را ترک کرد و زنگ آسان­سُر را به صدا در آورد. می­توانست ضربان نبضش را نزدیک گوشش بشنود، مثل وقتی که صورت آدم جورِ خاصی روی بالش فشرده می­شود.این دو

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-25742700439660934962007-05-26T20:25:00.000+03:302007-05-26T20:30:06.885+03:30

دکتر"ص" ضمن صحبتهاش چند بار گفت: برای من، کارکنان هیچ تفاوتی با هم ندارند؛ چه اساتید و چه زحمتکش­­های لباس آبی پوش! و به این ترتیب دو کرانه­ی بالا و پایین رو تعیین کرد.اما یادش رفته بود که رنگ لباس زحمتکش­های لباس آبی پوش، از تعطیلات سال نو به این طرف، طوسی شده!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-24448238643258363162007-05-15T13:03:00.000+03:302007-05-15T13:33:35.149+03:30

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1288470404385670292007-04-26T21:53:00.000+03:302007-04-26T22:11:25.290+03:30

این یه گاو باستانی خیلی نازه!من کشته­ی اون لباسش و اون حالت جدی چهره­ش هستم!گرفتن یه جسم با سُم هم باید خیلی مشکل باشه که جای تقدیر داره!اما متاسفانه این گاو در موزه­ی متروپولیتن نیویورک نگهداری می­شه!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-14003140885376909812007-04-11T21:30:00.000+03:302007-04-11T21:44:58.777+03:30

فکر کن یه روز صبح، همچین بلایی سرت بیاد!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-23180024382226489992007-04-05T15:38:00.000+03:302007-04-05T16:10:57.755+03:30

سال نو مبارک با کلی تاخیر!آخه این جوری شد که ما ناگهان قبل از عید رفتیم مسافرت و تازه برگشتیم!تخم­مرغمون هم امسال به علت کمبود امکانات زشت از آب در اومد و گذاشتیمش همونجا در خونه­ی شمالی بمونه.به همین مناسبت، به جای تخم­مرغ رنگی، جوجه­ای را که از قبل تدارک دیده بودیم تقدیم می­کنیم تا مبادا لال از دنیا رفته باشیم:

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-62987701128989746442007-03-13T19:48:00.000+03:302007-03-13T19:52:07.631+03:30

امروز همه­ش صدای همهمه بود،مکشوف به عمل آمد که در طبقه صفرم، مراسم تخم­مرغ رنگ کنون است!جای شما خالی، یک بوی تخم­مرغی هم راه افتاده بود که نگو و نپرس!هرکجا که نگاه می­کردی، دختر یا پسری نشسته بود با تخم­مرغی در دست!کار خیلی­شان هم جالب بود البته!تا در آید چشم آنان که می­گویند بچه فنی­ها، ذوق هنری ندارند!راستی...چهارشنبه ­سوری هم مراسم باحالی­ست ها؛امروز همه همکاران در فکر این بودند که زودتر بزنند

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-32820590997536220422007-03-10T12:28:00.000+03:302007-03-10T13:35:59.303+03:30

پیچ در پیچ...■ حکایت رؤیای یک باغ خیس از باران، با درختان پراکنده­ی آلو و یک اسم و دو صورت!تا به حال احساس کرده­ای یک نفر جز تو، در درونت هست که آماده­ی رنج کشیدن است؟ یک نفر آشنا و در عین حال دور! من چند باری تجربه کرده­ام...■ برای تولد پیام یک کادوی کلیشه­ای گرفتم؛ "پیراهن مردانه"، البته خوب است اما نه دقیقا آن چیزی که می­خواستم!■ برای خودم هم عیدی خریدم.■ همسایه بالایی توی باغچه گل می­کارد.■

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-33656739508241982082007-02-27T19:35:00.000+03:302007-02-27T19:45:44.374+03:30

خب، فکر کنم این آخرین خونه تکونی یا کمد تکونی من در خانه­ی پدری باشه...این هم بخشی از نتایجش:تو دفترچه خاطرات سوم راهنمایی نوشته­م:حوزه امتحانی ما، مدرسه­ی نوره، یه مدرسه­ی خیلی بزرگ...امروز نگار یه سرنگ و یه تفنگ آبی آورده بود مدرسه و همه رو خیس می­کرد...جالبه که اصلا یادم نیومد! اما دلم برای این دختره که الآن اونور کره­ی زمینه کلی تنگ شد...لای یه سررسید هم، این­ها رو پیدا کردم:یه کارت تبریک

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-11842365075616090182007-02-21T23:16:00.000+03:302007-02-21T23:25:37.586+03:30

نوع برخورد با بعضی از آدم­ها، مثل اینه که مجبور باشی از بین دو تا ماشین کثیف که خیلی نزدیک هم پارک کرده­ن رد بشی و از قضا، لباس رنگ روشن هم تنت باشه!خنده و فراموشی رو شروع کرده­م.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-5219240958724550552007-02-03T22:12:00.000+03:302007-02-03T22:23:37.470+03:30

مرداب انزلی

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-27093286966949052372007-01-28T16:50:00.001+03:302007-01-28T16:50:42.110+03:30

نمی­دونم چرا دو تا از کتابهایی که امسال از نمایشگاه خریدم، تو زرد از آب در اومده­ن!اگه کتابی که میخوام بخرم، پیشنهاد کسی نباشه، یه تیکه­ش رو می­خونم و اگه خوشم بیاد، می­خرمش. این بارم همین کار رو کردم ها، اما نمی­دونم چرا اینجوری شد!احساس می­کنم یه ساعت خراب دارم، یه ساعت خراب!یه ساعت خراب، ساعتیه که باتریشم که عوض کنی، بندشم که تغییر بدی، خلاصه هر کاریش که بکنی، کار نمی­کنه که نمی­کنه، خراب و

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-47524228406981927592007-01-23T22:04:00.000+03:302007-01-23T22:12:28.893+03:30

امشب اگه به آسمون نگاه کنی، می­بینی که ماه وسط آسمون، خیلی بانمک لم داده و خوابیده!راستی،اگه تقویم اردشیر رستمی دارید، می­شه بگید نظرتون در مورد صفحه­ی بهمنش چیه؟

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-86072542559408687082007-01-13T19:12:00.000+03:302007-01-13T19:19:16.870+03:30

ترشی بندری ماده­ایست غذایی کآن را در منزل دوامی نباشد...

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-3854774971712094082007-01-02T16:42:00.000+03:302007-01-02T17:01:34.223+03:30

شکم چرونی...دیروز تنها بودم، مامان و بابا و مونا رفته­ن شمال. البته ما هم بسیار دوست داشتیم که بریم ولی خب مرخصی نداشتیم.بعد از ظهر اومدم خونه، یه املت مفصل خوردم! این که میگم مفصل، واقعا مفصل بود ها!!! بعد داشتم بغل شومینه کتاب می­خوندم که خوابم برد! شب مرغ و سیب­زمینی سرخ کرده با سالاد درست کردم که با پیام خوردیم، طوری که داشتیم می­ترکیدیم...این پسر گوجه­فرنگی دوست نداره! تازه ساقه­ی کرفس خام

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-38926908785060294242006-12-26T19:00:00.000+03:302006-12-26T19:05:10.879+03:30

این جوجوی قدیمی منه، اصلا هم غمگین و بی حوصله نیست، رنگش هم اصلا سیاه نیست، فقط چون شب شده این جوری به نظر میاد.دیدم هوا سرد و برفالو شده، گفتم بیاد این جا یه کم بچره!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-79828315176683186902006-12-09T17:13:00.001+03:302006-12-09T17:13:51.857+03:30

نمایشگاه مبلمان و دکوراسیون داخلی و ... :ترافیک مزخرف و نبودِ هیچ­گونه کنترل در محوطه­ی پارکینگ و ...+بووووووووق­های مکرر همشهریان+هزار تومان ورودی جهت پارک خودرو+هزار تومان ورودی جهت هر نفر بازدید کنندهآقاجون به جای این هزار تومن جمع کردن­ها، بیا این خیابون ولی­عصر رو درست کن که ملت پکیدن! برف و بارون هم که شروع شده و دیگه فبهاالمراد!سیستم عکس­گذارون هم که فیلتر شد به سلامتی و دل خوش؟!خدایا

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1164377431444864462006-11-24T17:39:00.000+03:302006-11-24T17:40:31.460+03:30

حرف­هایی با تاخیر...فکر می­کنم همه دیده باشیم فیلم دانشجوی ایرانی UCLA رو.فکر می­کنم هر چیزی که بخوام در این مورد بنویسم یا شعار مانند میشه و یا یه نوشته­ای میشه مثل نوشته­ی دیگران؛ پس ترجیح میدم سکوت کنم.اما احساس خیلی بدی دارم...و باز هم فکر می­کنم این موضوع با همه­ی صحنه های فیلم و فریادهای اون "آدم" و ...، جزو اون دسته خاطرات سیاهی میشه که بعد از گذشت سال­ها با تمام رنگ­ها و حس­ها و نفرت­هاش،

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1163346741218584522006-11-12T19:13:00.000+03:302006-11-12T19:27:09.300+03:30

١٣٥٨ تا ١٣٨٥انقدر از عمرم رفت، البته نه به باد فنا!پنجشنبه تولدم بود و از این حرفا!خوش گذشت و سرد بود و اینجوریا!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1162408595050482872006-11-01T21:36:00.000+03:302006-11-01T22:50:50.893+03:30

اینجا، محل کار منه؛ هشت کیلومتر بعد از عوارضی کرج – قزویناینم سگِ شل و ول اونجاست. فقط بلده یه گوشه بیفته و بخوابه! هیچ بویی از سگیت نبرده؛ سالی یه بار پارس می­کنه! این عکس رو از طبقه دوم ازش گرفتم. و اما امروز...موقع برگشت، هم آفتاب بود و هم بارون میومد.بزرگ­ترین رنگین کمونی که در تمام عمرم دیدم، درست وسط آسمون بود؛ صد و هشتاد درجه کامل. اول کمرنگ بود و نصفیش تو ابرها، بعد پررنگ شد طوری که هر

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1161257837272065242006-10-19T15:01:00.000+03:302006-10-19T15:33:27.163+03:30

میگم که...من عاشق این خرس شنی شدم!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1160391671222004342006-10-09T13:48:00.000+03:302006-10-09T14:31:11.306+03:30

دیروز با مونا رفتیم خانه­ی هنرمندان، نمایشگاه تصویرگری کتاب کودک.خیلی خوب بود، در واقع اکثر کارها خوب بودن و چند تا کار خیلی عالی هم بود؛ مثل دو تا گوسفندی که دنبال هم می­دویدن، یه دختر بچه که با یه پیرهن آبی تو باد وایساده بود، یه مشت زرافه، یه گرگ شیطون و ...خلاصه این که پیشنهاد می­کنم حتما برید و ببینید:خانه هنرمندان، گالری ممیز، تا بیست مهر هم بیشتر نیست!در ضمن ترجمه­ی این کتاب میهمان افتضاحه

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1159449448186574982006-09-28T16:22:00.000+03:302006-09-28T16:47:28.196+03:30

دوستمو پیدا کردم، از سایت شهرداری:قطعه ٣۶ردیف ٢٢شماره ۳۸

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1157477263510417072006-09-05T20:53:00.000+03:302006-09-05T20:57:43.523+03:30

شمال داغ بود.ساقه­ خیارهای توی باغ فرفری بود.انارهای کال توی آفتاب پخته بود.درخت انجیر قطع شده بود.....تهران گرم است.خیارها خورده شده است.انارهای پخته شده، رفته­اند توی سبد کوچولو.درخت انجیر، خاطره شده است.****من و پیام، به اولین مسافرت زندگیمون رفتیم.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1155298380423134342006-08-11T15:36:00.000+03:302006-08-11T15:45:19.906+03:30

بچه­ها برای این که از خواب بعد از ظهر فرار کنن، بهانه­های خاص و خنده داری دارن؛ مثل این نیم­وجبی که می­گفت کار مهمی داره و تازه باید قبل از خواب چند ساعت مجله بخونه!من هم تقریبا هم­سن نیم­وجبی که بودم، تو بعد از ظهرهای داغ تعطیلات شمال، مجبور بودم با حسرت دو ساعتی که می­شد بازی کنم و به­جاش باید می­خوابیدم با شنیدن قصه اولدوز و کلاغها چشمهامو هم بذارم تا مثلا لالا توشون نره که البته بیشتر اوقات

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1152634294310381242006-07-11T19:36:00.000+03:302006-07-11T19:41:34.436+03:30

کارهای زیادی بود که باید انجام می­دادم و یا می­دادیم و بخشیشون الان تموم شده­ن؛ از جمله رویداد پست قبلی! کابوس تسویه حساب با دانشگاه هم، با همه­ی سر و کله زدن­ها با اون کارمندای خرس مربایی* دانشگاه و دویدن­ها تو اون گرمای شرجی و حرص خوردن­­ها بابت صحافی و غیره، بالاخره به آخرش رسید. حالا کلی کارهای دیگه مونده که به ترتیب یا شایدم بی­ترتیب باید انجام بشن!نمی­دونم چرا وقت کم میاد فقط؟!این عکسه هم

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1149759787358874302006-06-08T13:01:00.000+03:302006-06-08T13:21:46.483+03:30

بدون شرح...

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1147882243485429722006-05-17T19:34:00.000+03:302006-05-17T19:40:43.583+03:30

احساس می­کنم به یه استراحت طولااااااااااااااانی نیاز دارم!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1146852542896023422006-05-05T21:23:00.000+03:302006-05-05T21:39:02.956+03:30

و بدین ترتیب، من سه­شنبه بیست و ششم اردیبهشت ماه، دفاع خواهم کرد!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1145620605267176662006-04-21T15:24:00.000+03:302006-04-21T15:41:38.620+03:30

به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد که همین سخن بگوید به زبان آدمیتاول اردیبهشت ماه جلالی، روز سعدی، مبارک.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1144748781745372692006-04-11T13:14:00.000+03:302006-04-11T13:16:21.756+03:30

صدای النگوهاش؛ دلنگ و دلونگ. طول و عرض اتاق رو طی می­کنه؛ دلنگ و دلونگ. حلقه­ی زردش تو نور آفتاب برق می­زنه. باد خنک می­پیچه بین گلهای زرد و قرمز. از اون آدمهاست که تو قیافه­شون یه چیزیه که انگار همه­ش نگرانن.تصاویر واقعی با عکسی که توی شیشه افتاده، همدیگه رو قطع می­کنن؛ یه جوری که اگه زیاد نگاهشون کنی سرگیجه می­گیری به تدریج. "تصاویر زیبا" سیمون دوبووار رو خوندم. خوب بود. منتظر نمایشگاه کتابم.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1142852355917877772006-03-20T14:19:00.000+03:302006-03-20T14:29:19.666+03:30

سرعت عقربه های ساعت، مثل همیشه است. اما این سال انگار بیش از هر سالی زود گذشته است. انقباض زمان را امسال بیش از هر سالی احساس کرده ام و صدای پای دویدن ثانیه هایش را. دیدن آفای قنادی فرانسه، همان که قد کوتاهی دارد و من از وقتی بچه کوچکی بودم می شناسمش هم، بیشتر به یادم می آورد که من هم خیلی بزرگ شده ام! درختان و خانه های قدیمی­تر شده­ی خیابان کاخ هم همینطور. من در این سال خیلی فکر کرده ام، کمتر

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1141393425844682292006-03-03T17:10:00.000+03:302006-03-03T17:13:45.846+03:30

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1137787335488807452006-01-20T23:30:00.000+03:302006-01-20T23:36:39.210+03:30

انگار تمومي نداره...بازي دادن آدما چه ساده­ست.دروغ گفتن­ها و براي همديگه زدن­ها،تظاهر كردن­ها و نقش بازي كردن­ها،و هزار و يك چيز ديگه...مجبورم اين جمله تكراري رو بگم:من خسته­م ، يعني خسته شده­م!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1134725074717583962005-12-16T12:36:00.000+03:302005-12-16T13:01:24.736+03:30

دوباره نوسان­هاي من ميان تهران و شمال آغاز شده­است.اما اين بارها، ديگر بارهاي آخر خواهند بود.حالا كه قرار است هراز و مردمان آن سوي هراز را بيشتر دوست داشته باشم!، اميدوارم همه چيز به­خوبي و با سرعت تمام شوددلم براي دوست­هايي كه مدتهاست نديدمشان، بسيااااااااااااااااااار تنگ است! عكس فوق دانشگاهمون بيد!

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1132586018028783442005-11-21T18:39:00.000+03:302005-11-21T18:50:09.043+03:30

بعد مدتها كلي درس خوندم،يه ليوان گنده قهوه خوردم،ومغزم رو به كار گرفتم!تمام بعد از ظهر هم به اين فكر كردم كه شوبرت در سي و يك سالگي مرده.سرم هم درد مي­كنه.دلم هم براي همه كتابهاي نخونده دنيا تنگ شده.آبان و بيست و پنج سالگي هم كه تموم شد.اووووه...فردا ميرم شمال.

پريساnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5614970.post-1130520364401897832005-10-28T20:36:00.000+03:302005-10-28T21:07:34.923+03:30

مي­خواستم يگم اين "گرما در سال صفر" شهرنوش پارسي­پور، هيچ خوب نبود يا لااقل من خوشم نيومد.آدم كه تنبل ميشه، ميل شديدي پيدا مي­كنه به غرزدن و من در اين شرايط، علاوه بر اين كار، نياز دارم كه كارهاي نكرده يا نصفه و نيمه مونده خودمو به روي خودم بيارم. مسخره­گي اينجاست كه اغلب هم، فقط غر مي­زنم!دوباره اين روزمره­گيه داره موش مي­دوونه. احساس مي­كنم كارم داره عادي ميشه برام. فكراي جديدي تو سرمه، اما تا

پريساnoreply@blogger.com0